maandag 30 mei 2016

Feestjurkje

Een babyborrel, dat zouden wij doen. Ik vind het zeer leuk als er bezoek komt, maar ik zag het vele bezoek, in die eerste weken kraamtijd, niet zo zitten. Als er hier iemand over de vloer komt moet het het proper, opgeruimd en fris zijn hier in huis. Plus moeten er voldoende drank en hapjes voorzien zijn.





Ik had geen zin om mij daarvoor altijd af te jagen, terwijl je helemaal nog niet je draai hebt gevonden met de baby. De boel de boel laten, dat wist ik op voorhand, zou ik toch niet kunnen.

Een eerste feestje dus, afgelopen weekend. Dan moest er een zelfgemaakt outfit voorzien worden. Die werd gemaakt in de lange maanden die ik thuis was. De moeilijkheid was de maat die ik zou moeten voorzien. Ik heb er wel een aantal kleedjes gemaakt, dus ik had dan wel een back-up indien nodig.

Ik koos voor een grace jurkje, die beginnen bij maat 62. Een stofje vond ik in mijn voorraad, een feestelijk crème stofje met subtiele zilveren fijne bloemetjes. Ik kocht het bij madeline de stoffenmadam. Ik vond het zo mooi en kocht toen, zonder te weten wat er mee te maken, 50cm. Juist gepast voor het jurkje, met een bijpassende strik uit de laatste La maison victor.


Een vestje vond ik in mijn voorraad gebreide kleertjes, het roze, heel meisjesachtig, past perfect bij het stofje.


De outfit werd 2 weken op voorhand al is gepast, om foto's te kunnen maken voor het bedankingskaartje. Het kleedje zat nog wat ruim, maar niet te opvallend. Het is wel redelijk kort, dus het pamperkontje werd zichtbaar. Het kind is op die 2 weken tijd toch opvallend gegroeid, dus deed ik er toch maar een broekje onder aan. Zelfs het strikje werd nogal nipt rond haar hoofd. Het bleef wel zitten.

Het was niet de eerste keer dat ik het grace jurkje maakte, ook nu deed ik de knoopjes langs de voorkant, zodat ze geen last zou hebben op haar rug. Blijkt nu wel dat onze dochter liever op haar buik slaapt... Aangezien ik dunne plastieken drukknoopjes gebruikte wordt het ongemak ervan toch wat beperkt.

Het was een fijn feest, het was leuk om iedereen te zien, en uiteraard waren wij heel trots op onze prachtige dochter.



Patroon kleedje: grace-jurk
Patroon truitje: filateli infanti 9
Stof: madeline de stoffenmadam
Wol: apilou van veritas

Je kan mij volgen: Bloglovin / Facebook / Instagram / Pinterest /
Je kan mij mailen: eefjevanasch@gmail.com

zondag 22 mei 2016

Bevallen

Dat ik onlangs de grootste verandering van mijn leven heb meegemaakt weet ondertussen iedereen al, al dat het voor mijn gevoel allemaal heel vlotjes loopt. Ik kan niet spreken van een grote aardbeving die mijn leven op zijn kop heeft gezet, eerder een kleine rilling die even alles heeft verplaatst, maar het geheel zeker niet ontwricht heeft.

Ik was er volgens mij wel op voorbereid, boeken zoals de 'the gentlemom' en de bijbehorende facebookgroep proberen toch een zeer realistisch beeld te geven van het moeder worden. Dat heeft misschien wel geholpen, al dat ik op voorhand uiteraard van de beste scenario's uitging, mijn bevalling zou vlot gaan, onze baby zou de braafste van de hele wereld zijn en alles zou rozengeur en maneschijn worden.

Als je mij vraagt op welke wolk ik zit zal ik je zeggen dat ik gewoon in de zetel zit, mijn kind de borst te geven, haar te knuffelen en ondertussen een wintertrui probeer te breien voor haar. Ik ben misschien nogal nuchter.

Mijn zwangerschap is zeer voorspoedig verlopen. Net zoals iedereen had ik wel schrik voor de bevalling, want wat is 'dat doet wel heel veel pijn'. Op voorhand was ik dan ook bezig met de vraag, met of zonder verdoving? Na de vele reacties was ik zeker gemotiveerd om het zonder te doen. Helaas, het is mij niet gelukt.

Die baby van ons, die wou nog niet geboren worden, geen enkel teken wees er op. Wat harde buiken zijn, wat voorweeën zijn, ik weet dat dus niet, ik heb ze niet gehad. 

De dag voor ik 40 weken zwanger was, ging ik voor het eerst aan de monitor, alles zag er prima uit, geen tekenen van arbeid te merken. Ik kreeg een vermoedelijke einddatum (ik had nog een week en 2 dagen toen), en de uitnodiging om tot dan elke 2 dagen de monitor te komen bemannen. 5 keer heb ik er aan gehangen, en 5 keer hetzelfde liedje, alles was ok, maar geen tekenen van een naderende bevalling. Dan maar eens mijn ontsluiting nakijken die 4e keer aan de monitor. 1 centimeter was het verdict, verder waren we nog niet. 

Het werd dus een bevalling op afspraak, maandagmorgen om half 4 ging de wekker, zodat we een uurtje later in het ziekenhuis zouden zijn. Heel speciaal vond ik dat wel, in het donker, in alle stilte naar het ziekenhuis vertrekken, daar binnen wandelen met al je gerief, terwijl er met mij niets aan de hand was, juist die dikke buik die nog even dik wou blijven. Ik geloof niet dat er velen zo rustig, zo zwanger het ziekenhuis binnen wandelen. Het was er trouwen heel stilletjes, daar in dat ziekenhuis. 

En dan konden we er aan beginnen. Ik geneer mij niet om mijn bevallingsverhaal te vertellen, tot in de kleinste detail, maar daar zitten jullie misschien niet direct op te wachten. Het kwam er op neer dat het even duurde voor het eindelijk op gang kwam, even was er zelfs sprake van nog een extra dag te wachten, maar dat was toch niet nodig (dank aan de  assistente die besliste om toch mijn water te breken!). De weeën kwam dan wel snel, en heftig en naar mijn gevoel zat er soms geen minuut tussen. Ik kan natuurlijk niet vergelijken met een spontane bevalling.

Wat ik niet wist over bevallen: ik dacht altijd dat weeën enkel in uw buik te voelen was. Wat het voor mij uiteindelijk ondraaglijk maakte was dat het pijn deed van aan mijn middenrif tot aan mijn knieën, maar echt zo **** veel pijn. Ik kon het echt niet meer opvangen (wegblazen, seriously, hoe???).  Toen bleek dat ik op dat moment nog maar op 5 centimeter zat heb ik bijna gesmeekt voor wat verdoving (mijn gedachte op dat moment: snij mijn buik aub open en haal ze er nu uit, ik kan NIET meer). Het zal toen ongeveer 4 uur in de namiddag geweest zijn.

Na 3 kwartier begon de verdoving eindelijk een beetje te werken en dan ging het ineens ook veel sneller vooruit. Voor ik het wist mocht ik gaan persen. Met wat hulp van de pomp en de op mijn buik duwende vroedvrouw werd om 17.31u, eindelijk, onze dochter Amélie geboren

Tot zover, zonder teveel details, mijn bevallingsverhaal. To be continued....

Juist een uurtje oud
Je kan mij volgen: Bloglovin / Facebook / Instagram / Pinterest /
Je kan mij mailen: eefjevanasch@gmail.com

zaterdag 14 mei 2016

Een knuffelrups voor Amélie

Het thema van de geboorte van onze dochter is een rups, omdat dit het hoofdthema is van de stof die ik koos voor haar geboortesuiker (een rups wordt ooit een mooie vlinder...). Om het geheel wat op te fleuren ging op zoek naar patroontjes met rupsen.



Toen zag ik op Facebook een zelfgemaakte knuffelrups passeren. Ik moest en zou dat ook maken. Het koste me wat moeite om het patroon terug te vinden, maar uiteindelijk kwam ik er achter dat het uit het boek 'lappenpoppen maken', kwam (Rosalie Quinlan en Melanie Hurlston). Het boek werd onmiddellijk besteld.




Ik volgde niet helemaal de afwerking die ze in het boek gebruiken, omdat ik het op mijn manier, zoals ik het geleerd heb, makkelijker en beter vond.

Ik ben er wel heel blij mee, ik vind de rups zeer geslaagd. Het is een echte eye-catcher bij haar doopsuiker en hopelijk later ook op haar kamer.

stof: camelot
patroon: lappenpoppen maken', (Rosalie Quinlan en Melanie Hurlston)




Je kan mij volgen: Bloglovin / Facebook / Instagram / Pinterest /
Je kan mij mailen: eefjevanasch@gmail.com

zondag 8 mei 2016

Mollie jurkje

Kort nadat ik zou bevallen hadden wij een uitnodiging voor een trouwfeest. Doordat dochterlief echter een beetje langer bleef zitten en ik een vervelende complicatie had (nog steeds, maar veel minder erg), waren we echter niet in de mogelijkheid om te gaan.

Ik had, in de vele vrije tijd voor haar geboorte wel enkele jurkjes gemaakt, voor de komende feestjes, zo ook eentje voor de trouw. Aangezien die gelegenheid is voorbij gegaan, koos ik gisteren, wegens het schitterende weer, voor dit kleedje. Ik was benieuwd of het zou passen. En wat was mijn moederhart zo blij, want al zeg ik het zelf, ze zag eruit om door een ringetje te halen, mijn prachtige dochter.




Het jurkje is gemaakt naar het mollig jurkje uit 'La maison victor'. Doordat het de kleinste maat is, en baby'tjes de hele tijd op hun rug liggen besliste we in de naailes om er geen rits in te steken, maar te werken met dunne plastieken drukknoopjes. Aan de mouwen stikte ik op 4 cm van de zoom een elastisch draadje in, zodat het mouwtje wat bij elkaar fronst. Dit geeft een leuk effect.


Doordat dochterlief een weekje op zich liet wachten kon ik de nieuwe la maison meepikken. Tijdens het maken van dit, en nog andere jurkjes dacht ik dat het wel leuk zou zijn om een haarband te hebben, en nu stond er toevallig een patroontje van een strikje in de laatste editie. Ik had nog net genoeg goesting om een bijpassend strikje te maken.


Patroon: mollie jurkje, la maison victor
Stof: soft cactus
Model: Amélie

Je kan mij volgen: Bloglovin / Facebook / Instagram / Pinterest /
Je kan mij mailen: eefjevanasch@gmail.com

donderdag 5 mei 2016

Doopsuiker traktaties

Ongeveer 1,5 jaar geleden tijdens het stoffenspektakel zag ik een coupon stofliggen van Camelot, bij Bambiblauw. Ik twijfelde even, maar keerde later toch terug om het te kopen. Ik was direct een beetje verliefd op de stof, vooral door de combinatie van de kleuren.


Rond diezelfde tijd begon het idee voor gezinsuitbreiding te rijpen in mijn hoofd, en al snel werd 1 + 1 = 2, ik wou die stof gebruiken voor doopsuiker en andere creaties moest het zo ver zijn. Dus begon mijn zoektocht naar meer stof, want met 1meter zou ik niet veel kunnen doen. Bleek dit toch niet zo evident te zijn, het was geen nieuwe stof meer. Bij Bambiblauw hadden ze nog wel 4 meter op stock, die ik onmiddellijk kocht. Maar ik vreesde dat dit nog niet voldoende zou zijn. Ik had nog geen concreet idee van wat ik zou maken en hoeveel ik er voor nodig zou hebben, maar dit kon niet genoeg zijn. Vele webshops werden afgeschuimd, waarbij ik telkens in spanning zocht bij de merkjes,  vond ik het niet terug. Tot uiteindelijk bij Malieke en Co er nog 6 meter beschikbaar van was. Woohoo. Onmiddellijk mijn bestelling geplaatst, de hele voorraad, en enkele dagen later later er 2 grote pakjes in mijn brievenbus. Nu had ik meer dan 11 meter stof, dat zou toch wel voldoende moeten zijn.

Zoveel stof, het kriebelde al snel op er aan te beginnen. Mijn doel was om op zijn minst de zakjes, want dat was wat ik ging maken voor de doopsuiker (veel andere dingen kan je met stof natuurlijk niet maken), klaar te hebben voordat ik zwanger zou zijn.

Na wat testmodelletjes kwam ik tot een uiteindelijk resultaat. Ik nam als basis de traktatiezakjes uit 'Zo geknipt 2', maar stikte onderaan aan beide kanten een hoekje in, zodat de zakjes op hun eigen zouden kunnen blijven staan. Ik koos voor een iets groter modelletje met een lintje in de zijnaad voor suikerbonen en een kleiner modelletje met een kam snap voor de m&m's. Daarbij maakte ik voor de kindjes nog saté stokjes met hartjes snoepjes ter aanvulling.




In de zomer, op een vrije dag begon ik ijverig aan de zakjes te werken, zo veel bandwerk is niet helemaal voor mij weggelegd, ik kan dat snel beu worden. Ik dacht dus mooi al klaar te zijn met de zakjes voordat ik zwanger was, niet dus. Maar ik wist het nog niet.

De zakjes waren het eerste klaar van alles. Zo bleek ik nog wel een hele hoop stof over te hebben waar ik nog vele dingen mee heb kunnen maken, die ik later wel eens zal laten zien.



Stof: Camelot
Patroon: zo geknipt 2

Je kan mij volgen: Bloglovin / Facebook / Instagram / Pinterest /
Je kan mij mailen: eefjevanasch@gmail.com