Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit 2015 weergeven

Uit de oude doos #2

Dit is de laatste woensdag van de maand en een 2e editie van mijn rubriek 'uit de oude doos'. Als ik door mijn foto's scrol, kom ik toch genoeg zaken tegen die ik ooit heb gemaakt, maar jammer genoeg ook weer zou vergeten omdat ze misschien cadeau zijn gedaan, of niet helemaal geslaagd zijn. Vandaar deze rubriek, omdat elk zelfgemaakt 'iets', op zijn minst de vernoeming verdient, wegen de tijd die ik er heb ingestoken.

1) Sjaal
Kort na mijn eerste pogingen om te leren breien maakte ik deze sjaal. Ik had een mooie geklede broek gekocht om te dragen met kerstmis en ik wou een bijpassende sjaal breien. De sjaal komt overeen met de broek qua kleur. Ze is gebreid op ene rondbreinaald. Dat is wel even wennen. Zowel de sjaal, als de broek worden na, ik geloof 4 jaar, nog steeds gedragen. Dat was dus een geslaagde koop/maaksel.


2) Ringkussentje

Voor het huwelijk van mijn schoonzus had ik zelf een jurk gemaakt voor de feest. Ik heb echter ook enkele aanpassingen aan haar ju…

Ook een Julia

Jaaah, eindelijk heb ik hem ook, de ondertussen befaamde Julia sweater. 

In het voorjaar won ik het patroontje bij ViTess. Mijn stof kocht ik gelijkertijd bij Madeline de stoffenmadam.

Het duurde echter tot nu eer ik het in elkaar stak. Ik heb het gehouden voor de naailes. Tegenwoordig naai ik enkel nog in de naailes. Het komt er voor de rest gewoon niet van. Kleine baby-to-be neemt zoveel energie weg dat ik hier thuis amper de zetel uitkom.





Er zijn wel overlock machines beschikbaar op de naaischool, maar niet voldoende voor iedereen. Zo leren we te naaien op de gewone naaimachine met rekbare stoffen. Ik vind dat wel goed dat ik dat ook leer, en eigenlijk gaat dat best wel vlot. Deze sweater is dus volledig in elkaar gezet op de naaimachine.


Ik profiteer ervan om hem nog een paar keer te kunnen aandoen, voordat baby-to-be te groot wordt.

Patroon: julia sweater van compagnie M
Stof: Madeline de stoffenmadam
Foto's: papa-to-be

Je kan mij volgen: Bloglovin / Facebook / Instagram / Pinte…

Koekjes voor zoetebekjes

Ik heb altijd, als ik al is aan kinderen dacht, zo enkele gezellige ideaalbeelden in mijn gedachten zitten, waaronder een mama die met de kindjes op woensdagmiddag lekker koekjes bakt. De kindjes die de mama meehelpen, de mama met een keukenschort aan. Dan een papa die thuis komt en het huis geurt zo lekker.
Dit lijkt mij supergezellig. Ik vrees echter dat dit in realiteit weinig voorkomt. De keuken zal allicht een slachtveld lijken en die lieve kindjes hebben continu ruzie over wie wat mag doen. Wat er verder nog fout zit aan dit beeld is dat ikzelf helemaal niet thuis ben op woensdagmiddag, de toekomstige papa komt op allerlei uren thuis omwille van ploegen. En daarbij komt nog dat ik helemaal niet zo met bakken bezig ben.


Er is wel een periode geweest dat ik veel wou uitproberen, maar hier bleef het bij. Dan was ik op dieet, dan dacht ik er niet aan. En die keren dat ik het wel deed moest het eigenlijk zo snel mogelijk achter de rug zijn. En die afwacht er nog is bij, zucht.

Ik heb…

3 persoonlijke cadeautjes die ik altijd zal koesteren.

Ik hoef op mijn blog niet steeds alleen maar dingen te laten zien die ik zelf heb gemaakt, ik wil ook graag laten zien wat anderen hebben gemaakt. Deze keer laat ik jullie 3 zelfgemaakte cadeautjes voor mij zien.

Soms kan ik al is in een nostalgische bui zijn en is het fijn om herinneringen op te halen. En bij deze 3 cadeautjes heb ik net hele fijne herinneringen. Ze zijn heel persoonlijk gemaakt, en hebben een bepaalde betekenis. Ze worden hier dan ook gekoesterd. Daarom dat ik hen hier is wil vernoemen, om hen hier nog is voor te bedanken.

1) Suske en Wiske schilderij in kruissteek.

Als klein meisje heb ik een tijdje alles verzamelt van Suske en Wiske. Ik weet niet meer welke leeftijd ik had, ik gok een jaar of 10. We zijn eens studio Vandersteen gaan bezoeken. Ik weet niet goed meer hoe dit kwam, of voor welke gelegenheid dit was. Ik heb er toen wel een handtekening van Paul Geerts (toen tekenaar van de strips) gekregen. Sindsdien was ik gek van Suske en Wiske. We verzamelde alle st…

M-fair

Afgelopen zondag werd in het Lamot in Mechelen de allereerste m-fair georganiseerd. Een evenement dat kadert in de week van de fair trade.


Het programma was al enkele weken bekend en zag er voor mij zeer interessant uit. Er werden allerlei work-shops georganiseerd waarbij je zelf aan de slag kon. En bovendien waren ze nog gratis. Uit de vele work-shops, waaronder er een aantal werden begeleid door de leerkrachten van cvo crescendo (waar ik naailes volg). Ik koos echter voor de workshop 'minime', bij sommige van jullie misschien wel bekend van het boek: 'miniem: naai hippe kledij uit je eigen garderobe'.

Aangezien er hier een kleine mini-me op komst is, leek me dit wel gepast. Nieuwe creaties maken uit leuke stofjes, dat heb ik al veel gedaan, maar uit bestaande kledingstukken, dat had ik nog niet geprobeerd. Het is niet slecht om wat spaarzamer te worden en te merken dat sommige stukken best nog bruikbaar zijn voor iets anders.

Ons generatie wordt meer en meer bewust v…

Nieuwtje

Bij deze mag iedereen het nu weten...


Na 8 jaar samen onder het dekentje schuiven mama en papa een beetje op half april kom ik piepen en eis ik mijn plaatsje tussen hen op.


Je kan mij volgen: Bloglovin / Facebook / Instagram / Pinterest /
Je kan mij mailen: eefjevanasch@gmail.com

Tablethoes uit zo geknipt! 2

De tablet hoes, ook een project uit zo geknipt 2, kon ik zeker gebruiken en werd hier al een hele tijd geleden gemaakt. Aan de riddercape heb ik mij nog niet gewaagd, om de eenvoudige reden dat ik niemand in mijn omgeving heb die dit kan gebruiken.


ivm de tablethoes:

Het is wat meten en rekenen en opletten dat er geen fouten worden gemaakt. Ik had het op tijd door waar ik verkeerd zat. Ik wou per se dit stofje gebruiken, een fat quarter van kokka, gekocht in nunonya in Barcelona. Ik wou hier per se iets kopen, maar het zijn geen goedkopen stoffen, vandaar een fat quarter. Het patroon paste juist op mijn stukje stof.



Bij afwerking bleek er toch ergens iets verkeerd te zijn gelopen, mijn tablet past er wel goed in, maar sluiten is moeilijker. Ik moet er nogal goed aan trekken. Een volgende keer zou ik de velcro omwisselen en de zachte kant op de grote flap stikken. Deze flap blijft al sneller ergens op liggen en is zo al overal blijven inhaken.

Ik vind het absoluut gebruiksvriendelijk e…

5 weetjes over de sprekers van de #femmablogschool

Na de fijne eerste editie van de #femmablogschool, schreef ik mij in voor het 2e weekend. Ik vind het fijn om de mensen achter enkele blogs, die ik soms al een hele tijd volg, te leren kennen. Maar evengoed om nieuwe blogs te ontdekken. Ik laat jullie even meekijken over mijn schouder, over wat er allemaal verteld is in de mooie zolder van het 'Huis van Oh', in mijn stad Mechelen.


Anne van 'mamavanvijf'

Zij is een van de blogsters die ik al lange tijd volg. Ik ben grote fan van haar mooie lichte foto's, haar oog voor detail. Het viel mij op dat zij een hele mooie kleur nagellak droeg, blauw - turquoise. De grootste boodschap die zij ons meegaf is 'Wees jezelf en gebruik je eigen stijl'.


Marte van 'Compagnie M'

Ze werd geïnspireerd door An van StraightGrain om haar eigen bedrijf te beginnen, en ze doet dat super goed. Zij gebruikt haar blog voor haar bedrijf, maar het begon toch te kriebelen om terug te bloggen voor plezier. Ze heeft net vandaag een nie…

Brief aan 2 karakters: 'Nala en Nixon'

Lieve Nixon,

4 jaar geleden al, kwamen jullie bij ons wonen. Je start was een beetje moeizaam, je bleef liever veilig weggedoken liggen in het hoekje van de kooi. Met een extra duwtje in de rug begon jij toch je nieuwe thuis te ontdekken. We hadden beide wat tijd nodig om elkaar te leren kennen, maar ondertussen zijn we de beste maatjes.

Het spijt ons verschrikkelijk dat je zo lang met je probleempje hebt rondgelopen, het moet echt niet fijn geweest zijn voor jou. Ondertussen is alles goed gekomen, maar we gaan je nu extra in het oog houden!

Je hebt ons dit jaar meermaals laten schrikken. De dierenarts heeft goed aan ons verdient. Maar dat hebben we er graag voor over, want we zouden je absoluut niet meer kunnen missen.

We zouden het wel fijn vinden als je wat liever zou zijn voor je zus. Langs de ene kant heb je een peperkoeken hartje en ben je onze grootste knuffelaar, maar langs de andere kant maak je het ons Nala soms knap lastig. Je laat graag zien dat je de baas bent.

Je kan ech…

Uit de 'oude doos' #1

Nu met de zomer-challenge achter de rug (de attenties zijn net de deur uit geraakt), was ik voor mijzelf op zoek naar een nieuwe rubriek. Maar deze keer wel eentje dat eenvoudiger is, minder tijd in beslag neemt. En vooral niet zoveel denkwerk vraagt als de vorige rubriek.

Tijdens het scrollen door mijn foto's, kwam ik enkele dingen tegen die ik al ooit gemaakt heb, nog niet zo lang geleden, of juist wel lang geleden. En het leek mij wel leuk om daar rond een bericht te maken.

Ik ben altijd creatief bezig geweest, met verschillende technieken. De meeste stukken die ik dan gemaakt heb, heb ik ook bijgehouden. Dus ook knutsels uit mijn vele jongere jaren. Wij plannen momenteel de afwerking van onze zolder in, dat was er nog niet van gekomen. Daar staat nu nog veel gerief op, dat zal moeten gesorteerd worden. Het is niet mogelijk om alles bij te houden. Ik heb ooit een goede tip gelezen, om namelijk van 'dingen' die je je wilt blijven herinneren omwille van emotionele redenen…

Rokjesweer

2 jaar geleden had ik mij voorgenomen om wat vaker een rokje of een kleedje te dragen, om niet steeds die gemakkelijke jeansbroek uit de kast te halen. Op het werk draag ik steeds een broek, dat werkt gemakkelijker (zorgsector). En dan is het al snel een gewoonte om die broek in het weekend verder te dragen.


Nu de dagen wat kouder worden, moet ik er echt aan denken om een rokje uit de kast te halen. Met het mooie zonnige weekend is er ook geen enkel excuus om die broek te dragen. Met een panty eronder is het warm genoeg. En een rokje maakt het voor mij direct wat feestelijker.

Ik realiseerde mij dat ik het rokje dat ik momenteel draag, nog niet eens op mijn blog heb laten zien. Dus is het een beetje van 'nu, of het hoeft niet meer', het is echt een zomers rokje. Met dit weertje kan dit hier nog wel net laten zien denk ik.

Ik heb er trouwens vele leuke foto's van, tussen de ezeltjes... (het was toen volop voorjaar, dat zie je wel op een bepaalde foto).






Patroon: knip
Stof: s…

Gehaakt cadeautje van de zomer challenge

Het is nu officieel, de zomer is voorbij. Het was een goede zomer, met naar mijn mening prachtig weer en vele leuke dingen om te doen. Ik zal de zomer missen, maar kijk evengoed uit naar de herfst. Er staat hier ten huize Wollebol nog veel te wachten, maar meer daarover later.







Ik hield mij tijdens deze zomer bezig met wat ik noemde de 1000-vragen zomer challenge. Elke week beantwoorde ik een vraag door jullie uitgekozen. Daar zaten enkele zeer korte en gemakkelijke vragen tussen, maar zeker ook enkele zware doordenkers. Het fijne eraan was dat ik niet de enige was die dit deed, maar ik had enkele mede-bloggers die meededen. Fijn was om te lezen wat zij van de vragen dachten.

Om jullie te bedanken voor jullie deelname kregen enkele onder jullie een kleine attentie: een mooi kaartje en een gehaakt bloemetje (sommige zijn nog onderweg). Ik maak dat is graag, iets kleins en het vrolijkt direct een tafel of een kast op.

Het patroontje haalde ik hier vandaag: ik ben zo vrij geweest om het e…

1000-vragen challenge: week 13

Tromgeroffel...... de laatste keer, ja het al is echt al de laatste keer. Het leek anders pas nog maar vorige week dat ik dit aan het bedenken was, en vooral aan het twijfelen was of ik het wel echt zou doen, want ik gaf er mijzelf wel een hoop extra werk mee. En misschien zat er niemand op te wachten. Ik ben blij dat ik het toch gedaan heb, maar ben evengoed blij dat we het hier kunnen afsluiten. Bij deze, voor de laatste keer, het antwoord op de vraag gekozen door Ingrid:


Waar let je als je iemand voor het eerst ontmoet?
Toch nog weer een doordenker voor de laatste keer.

Ik heb er even over nagedacht en eigenlijk weet ik het niet zo goed. Het is wetenschappelijk bewezen dat we al bij de eerste seconden van een ontmoeting ons al een mening vormen. Anderzijds zijn er de spreekwoordelijke gezegdes dat je nooit op je eerste indruk mag afgaan.

Waar ik bijvoorbeeld zeker NIET op let, is op details van het uiterlijk van mensen. Daarom zou ik nooit boeken kunnen schrijven. Elke keer ik een b…

Mechelse kant

Mijn creatieve kant heb ik voor een deel van mijn moeder meegekregen. Zij doet vele dingen, maar haar grootste bezigheid en interesse is kantklossen.

Kennen jullie dat?

Als kind heb ik dat ook nog 1 jaartje gedaan, maar mijn moeder is dat blijven doen en heeft zich op die jaren een hele collectie bijeen geklost. Ze heeft zich onder andere gespecialiseerd in Mechelse kant.

Kantklossen is een ware ambacht. Handgemaakte kant is haast onbetaalbaar. Je hebt er niet veel voor nodig. Een kussen, klosjes, speldjes en het correcte garen. En door verschillende technieken toe te passen kan je een uniek stuk maken.

Binnen de kant zijn er vele verschillende soorten, waaronder Mechelse kant. Dit is een zeer fijne prachtige kant met zijn eigen specifieke kenmerken. En een mooi stuk kan je maanden duren om af te maken.

Om het kant te promoten en niet verloren te laten gaan bestaan er verschillende kantclubs. Zo heeft Mechelen zijn eigen club 'etterjefke'. En deze club organiseert dit weekend e…

A splash of color

Nadat ik mijn eerste grote haakproject, mijn sprei, had afgewerkt, zocht ik naar iets nieuws. Ik was hier een daar op internet een mooie gehaakte zak tegengekomen. Ik was gefascineerd door het patroon en de vele mooie kleurcombinaties.

Ik ben toen naar de handwerkwinkel geweest en heb op goed geluk een hoop bolletjes katoen in allerlei mooie kleurtjes gekocht.




Het was volop de periode van de revival of 'the granny squares'. Dus ik ging een zak maken met die leuke vierkantjes. Halleluja, wat een werk. Want vele kleurtjes betekent ook vele draadjes om in te stoppen.

Oorspronkelijk ging ik er een breitas van maken. Als ik er mijn priemen wou insteken moest hij wel heel groot worden, daar ben ik na een tijdje ook van afgestapt. Nu is het een van mijn voorraadzakken van wol geworden.


Ik heb voor de binnenkant de tas gevoerd met de overschot aan stof van onze gordijnen. Om alles te verstevigen verknipte ik enkele placemats. Ik kocht een rits en kreeg die er op een of andere manier t…